سفارش بازار در برابر سفارش لیمیت، به زبان ساده
هر سفارشی که ثبت می‌کنید به یک پرسش پاسخ می‌دهد: ترجیح می‌دهید از ورود به معامله مطمئن باشید یا از قیمتی که با آن وارد می‌شوید؟ سفارش بازار اولی را می‌خرد، سفارش لیمیت دومی را، و هیچ نوع سفارشی در هیچ پلتفرمی هر دو را به شما نمی‌دهد. باقی تفاوت‌ها — اسلیپیج، ری‌کوت، پر شدن جزئی، پله‌ای از کارمزد که به آن می‌رسید — همه از همین یک بده‌بستان بیرون می‌آیند.
نوع سفارش دقیقاً چه چیزی را کنترل می‌کند
یک سفارش دستوری است با دو بخش: چه چیزی معامله شود و تحت چه شرایطی پر شدن پذیرفته شود. نوع سفارش بخش دوم است، و تنها بخشی است که می‌توانید با آن خودتان را از حرکت بازار در فاصله‌ای که دستور شما می‌رود محافظت کنید.
قطعیت اجرا و قطعیت قیمت دو سر یک اهرم‌اند. به یک سمت بکشید و پر می‌شوید، با هر قیمتی که بازار هنگام رسیدن سفارش ارائه می‌دهد. به سمت دیگر بکشید و همان چیزی را می‌پردازید که خواسته‌اید، اگر بازار اصلاً آن را ارائه کند. انتخاب نوع سفارش یعنی انتخاب اینکه در این معاملهٔ خاص کدام ریسک را ترجیح می‌دهید.
سفارش بازار: پر می‌شوید، قیمت هر چه باشد
سفارش بازار می‌گوید همین حالا با بهترین قیمت موجود پرم کن. در شرایط نقدشونده روی یک جفت اصلی، آن تقریباً همان قیمتی است که دیدید و تفاوت دیده نمی‌شود. در شرایط سریع این‌طور نیست: قیمتی که کلیک کردید و قیمتی که گرفتید می‌توانند چند پیپ فاصله داشته باشند، و همان فاصله اسلیپیج است.
اسلیپیج کارمزد نیست و همیشه هم علیه شما نیست. بروکر خوب اسلیپیج مثبت را هم مثل منفی منتقل می‌کند، و آن‌هایی که نمی‌کنند هزینه‌ای می‌گیرند که در هیچ جدول کارمزدی نیست. حول انتشار دادهٔ زمان‌بندی‌شده، اسپرد پهن می‌شود و اسلیپیج برای همه بزرگ‌تر است — نقدینگی‌ای که پر شدن شما را قابل‌پیش‌بینی می‌کرد کنار کشیده، و سفارش بازار در آن لحظه یعنی دستور به پذیرفتن هر چه باقی مانده.
تنها جایی که سفارش بازار بی‌ابهام درست است وقتی است که بیرون ماندن از معامله گران‌تر از قیمت باشد: بستن یک ضرر، یا بستن پوزیشن پیش از رویدادی که نمی‌خواهید در آن باشید.
سفارش لیمیت: قیمت را انتخاب می‌کنید، پر شدن تضمین نیست
سفارش لیمیت می‌گوید با این قیمت یا بهتر پرم کن، و هرگز بدتر. لیمیت خرید زیر قیمت فعلی می‌نشیند و منتظر می‌ماند بازار پایین بیاید؛ لیمیت فروش بالای آن می‌نشیند و منتظر بالا آمدن می‌ماند. اگر بازار هرگز به قیمت شما نرسد هیچ اتفاقی نمی‌افتد، و هزینه همین است: معامله‌ای که می‌خواستید انجام نشد در حالی که قیمت همان‌جا رفت که فکر می‌کردید.
روی دفتر سفارش یک صرافی مزیت دومی هم هست. سفارش لیمیتِ نشسته نقدینگی اضافه می‌کند، پس کارمزد میکر می‌گیرد نه تیکر، که در رمزارز صرفه‌جویی واقعی و تکرارشونده است. سفارش لیمیتی که آن‌قدر تهاجمی قیمت‌گذاری شود که از اسپرد رد شود بی‌درنگ اجرا و به عنوان تیکر محاسبه می‌شود، پس ثبت سفارش لیمیت به‌خودی‌خود میکر بودن نیست — قیمت باید طوری باشد که سفارش بنشیند.
یک معامله، به دو روش
فرض کنید EUR/USD روی 1.08520 خرید و 1.08533 فروش قیمت‌گذاری شده — اسپرد 1.3 پیپ — و می‌خواهید لانگ بگیرید.
خرید بازار بی‌درنگ روی 1.08533 پر می‌شود. وارد معامله شده‌اید، اسپرد را پرداخته‌اید، و اگر قیمت در فاصلهٔ رفتن سفارش حرکت کرده باشد آن تفاوت را هم پرداخته‌اید.
لیمیت خرید روی 1.08520 فقط وقتی پر می‌شود که قیمت فروش به 1.08520 برسد، یعنی بازار باید 1.3 پیپ خلاف جهتی که روی آن شرط بسته‌اید حرکت کند تا سفارشتان فعال شود. یا اسپرد و شاید بیشتر را صرفه‌جویی کرده‌اید، یا اصلاً هیچ، چون قیمت برنگشت و حرکت بدون شما اتفاق افتاد.
روی یک معامله تفاوت کوچک است. روی صد معامله، تفاوت میان پرداخت اسپرد در هر بار و پرداخت آن گاهی است، در برابر معاملاتی که اصلاً نگرفتید. اینکه کدام سمت بهتر است کاملاً به این بستگی دارد که ورودهای شما باید فوری باشند یا نه.
خروج‌ها پاسخی متفاوت از ورودها می‌خواهند
دو نیمهٔ یک معامله تحمل متفاوتی دارند. ورودی که پر نشود یک فرصت را از شما می‌گیرد. خروجی که پر نشود پول از شما می‌گیرد، و تا وقتی منتظر بمانید همچنان می‌گیرد.
به همین دلیل خروج‌های محافظتی بر پایهٔ رفتار بازاری ساخته شده‌اند: حد ضرر وقتی فعال می‌شود به سفارش بازار تبدیل می‌شود، دقیقاً برای اینکه نتواند پر نشده بماند در حالی که پوزیشن بیشتر علیه شما می‌رود. حد سود حالت مقابل است — در سودی که هنوز نگرفته‌اید عجله‌ای نیست — پس ذاتاً سفارش لیمیت است، با قیمت شما یا بهتر.
انواع سفارشی که میان این دو می‌نشینند و بده‌بستان هر کدام، در راهنمای حد ضرر در برابر استاپ‌لیمیت و راهنمای حد سود آمده‌اند.
مدل بروکر شما کجا خودش را نشان می‌دهد
همان سفارش بسته به نحوهٔ مدیریت بروکر رفتار متفاوتی دارد. در حساب A-book سفارش بازار شما به تأمین‌کنندگان نقدینگی می‌رود و آنچه حس می‌کنید قیمت‌گذاری آن‌هاست: رد شدن گاه‌به‌گاه، اسلیپیج مثبت گاه‌به‌گاه. در حساب B-book بروکر طرف مقابل است و آنچه حس می‌کنید سیاست ریسک اوست: اسپرد ثابتی که وقتی بقیه پهن می‌شوند می‌ماند، یا ری‌کوت وقتی نمی‌ماند.
سه چیز در شرایط حساب پیش از آنکه به روش گران بفهمید می‌گویند با کدام طرفید: اینکه سفارش بازار می‌تواند ری‌کوت شود یا نه، اینکه اسلیپیج مثبت منتقل می‌شود یا نه، و اینکه حداقل فاصله‌ای میان قیمت فعلی و جایی که سفارش معلق یا حد ضرر می‌تواند بنشیند هست یا نه. مورد آخر بی‌سروصدا بعضی استراتژی‌ها را کاملاً منتفی می‌کند.
پرهزینه‌ترین اشتباه‌ها
گذاشتن سفارش لیمیت در سمت اشتباه اسپرد رایج‌ترین است. لیمیت خرید باید زیر قیمت فروش باشد تا بنشیند؛ بالاتر بگذارید بی‌درنگ به عنوان تیکر اجرا می‌شود، که دقیقاً عکس کاری است که می‌خواستید.
فرستادن سفارش بازار داخل یک انتشار زمان‌بندی‌شده گران‌ترین است. اسپرد در پهن‌ترین حالت و اسلیپیج در بزرگ‌ترین حالت خودش دقیقاً در همان ثانیه‌هاست، و هر پوزیشنی که آنجا باز شود هزینه‌ای داده که پنج دقیقه بعد وجود نداشت.
دنبال کردن لیمیت پر نشده تکرارشونده‌ترین است. نزدیک‌تر کردن سفارش و باز نزدیک‌تر کردن، یک برنامه را به سفارش بازاری تبدیل می‌کند که دیر و با قیمتی بدتر از نسخهٔ اولیه گرفته شده — با این هزینهٔ اضافه که اول تماشا کرده‌اید حرکت اتفاق بیفتد.
سوالات متداول
تفاوت سفارش بازار و سفارش لیمیت چیست؟
سفارش بازار بی‌درنگ با بهترین قیمت موجود پر می‌شود، پس اجرا قطعی است و قیمت نه. سفارش لیمیت فقط با قیمت شما یا بهتر پر می‌شود، پس قیمت قطعی است و اجرا نه.
تازه‌کار باید از کدام استفاده کند؟
سفارش بازار برای خروج‌ها، که پر شدن از قیمت مهم‌تر است، و سفارش لیمیت برای ورودها، که انتظار جز یک فرصت هزینه‌ای ندارد. همین تقسیم بیشتر آسیبی را که انواع سفارش می‌توانند بزنند حذف می‌کند.
آیا سفارش لیمیت همیشه کارمزد کمتری دارد؟
در صرافی رمزارز، سفارش لیمیت نشسته کارمزد میکر می‌دهد که کمتر است. سفارش لیمیتی که از اسپرد رد شود بی‌درنگ اجرا و تیکر محاسبه می‌شود، پس تخفیف از نشستن می‌آید نه از نوع سفارش.
چرا سفارش بازار من بدتر از قیمتی که کلیک کردم پر شد؟
این اسلیپیج است: قیمت میان کلیک و پر شدن حرکت کرده، یا قیمتی که دیدید دیگر در حجمی که خواستید موجود نبود. با نوسان بزرگ‌تر می‌شود و حول اخبار زمان‌بندی‌شده بیشترین مقدار را دارد.
آیا سفارش لیمیت می‌تواند جزئی پر شود؟
بله، اگر در قیمت شما نقدینگی کافی برای کل سفارش نباشد. باقی‌مانده با همان قیمت روی دفتر می‌ماند تا پر شود، منقضی شود یا لغوش کنید.
حد ضرر سفارش بازار است یا لیمیت؟
حد ضرر استاندارد پس از رسیدن به قیمت فعال‌سازی به سفارش بازار تبدیل می‌شود، و به همین دلیل حتی در حرکت سریع پر می‌شود — و به همین دلیل پر شدن می‌تواند بدتر از سطح فعال‌سازی باشد. استاپ‌لیمیت به‌جای آن لیمیت می‌شود و می‌تواند اصلاً پر نشود.
به‌روزرسانی
سفارش حد سود چیست و چطور از آن استفاده کنیم
حد سود معاملهٔ برنده را با قیمتی که از قبل تعیین کرده‌اید میبندد. کجا بگذاریمش، چرا ریسک به ریوارد تعیینش می‌کند، و کی تریلینگ استاپ بهتر است.
حد ضرر در برابر استاپ‌لیمیت: تفاوت در چیست
حد ضرر با قیمتی بدتر از آنچه می‌خواستید پر می‌شود. استاپ‌لیمیت ممکن است اصلاً پر نشود. کدام ریسک را بردارید، و گپ و آخر هفته چه تغییری میدهند.
سفارشهای معلق: بای استاپ، سل استاپ، بای لیمیت، سل لیمیت
چهار نوع سفارش معلق، اینکه هر کدام کجا نسبت به قیمت می‌نشیند، و کدامشان شکست را بیان می‌کند و کدام پولبک — همراه با اشتباههای رایج.